Een goed gesprek met... Habiba Asafiati
Bij de Zevenster draait de zorg om mensen. Om onze bewoners en hun familie en mantelzorgers, onze medewerkers, onze vrijwilligers en behandeldiensten. In de serie ‘Een goed gesprek met…’ willen wij u graag met deze mensen laten kennismaken en u meer inzicht geven in het reilen en zeilen van onze zorginstelling. In deze aflevering hebben wij een goed gesprek met Habiba Asafiati, Medewerker Welzijn.

Vertel iets over jezelf

Ik ben Habiba Asafiati, 25 jaar en sinds afgelopen augustus ben ik dienst bij de Zevenster als Medewerker Welzijn en Verzorgende. Ik ben geboren in Woerden, simpelweg omdat daar het dichtstbijzijnde ziekenhuis stond van mijn ouderlijk huis in Mijdrecht. Een klein dorpje, waar iedereen elkaar kent. In 2011 heb ik mijn opleiding Helpende Zorg en Welzijn niveau 2 afgerond en in 2014 de opleiding Sociaal Maatschappelijke Dienst- verlening niveau 4. Samen met mijn man Mohamed woon ik sinds 2015 in Krimpen aan den IJssel.

Wat wilde je vroeger worden?

Als klein meisje droomde ik ervan om later politieagent te worden. Ik denk dat dit komt omdat ik het heel leuk vind om met mensen te werken, om mensen te helpen en dan voornamelijk in noodsituaties. Zelf presteer ik heel goed onder druk. Ik krijg er een goed gevoel van als ik daarmee iets kan betekenen voor de mensen in de samenleving. Uiteindelijk heb ik 2,5 jaar stage gelopen bij de politie in Mijdrecht. Ik heb het ontzettend naar mijn zin gehad, maar aan het einde van de rit kwam ik tot de conclusie dat de cultuur toch niet helemaal bij me paste. Het werk van een politieagent is hard, mentaal zwaar en het kleurt je beeld van de samenleving. Soms kriebelt het nog, maar ik voel me nu een stuk beter op mijn plek.

Hoe ben je bij de Zevenster terecht gekomen?

Nadat ik getrouwd ben ik 2015 verliet ik Mijdrecht en verhuisde ik naar Krimpen aan den IJssel. Op dat moment ging ik op zoek naar werk en kwam ik via Randstad bij verschillende organisaties over de vloer. In het verleden heb ik al met verschillende zorgdoelgroepen gewerkt, zoals gehandicapten, mensen met Korsakov, met niet-aangeboren hersenletsel, met kinderen en een tijd als beheerder van een jongerencentrum. Maar uiteindelijk sprak de ouderenzorg mij toch het meeste aan. Ik heb gekozen voor de Zevenster omdat het kleinschalig is. Het is hier heel gezellig en de collega’s hebben allemaal goed contact met elkaar.

Waarom de ouderenzorg?

Ik durf eigenlijk wel te zeggen dat ik een zwak heb voor ouderen. Zij hebben al een heel leven aan ervaring achter zich en ik leer veel van ze tijdens mijn werk. Soms zeggen ze dingen waar ik stil van word en die me de rest van de dag doen nadenken. Ouderen weten ook gewoon echt heel veel over het echte leven. Hun manier van kijken heb ik altijd ontzettend interessant gevonden.

Wat is je functie bij de Zevenster?

Sinds augustus 2018 ben ik Medewerker Welzijn. Ik werk in een vast team op de dagbesteding samen met Nel, Marja en sinds januari ook Anne. Ik heb het hartstikke naar mijn zin omdat de kern van mijn werk is dat ik continu de mensen aandacht mag geven. Ik mag ze vermaken en een lach op het gezicht toveren. Drie dagen in de week werk ik op de dagbesteding en dat combineer ik met flexibele diensten in de zorg.

Wat vind je belangrijk in je werk?

Bij mijn vorige werkgever kreeg ik vaak commentaar dat ik teveel tijd en aandacht schonk aan zaken waar ik me volgens hun niet mee bezig moest houden. Ik stond alleen op een groep van 8 en ik moest iedereen om 08.30 uur aan het ontbijt hebben zitten. De teamleiding vond het niet goed als ik ’s ochtends bij ADL de bewoners wat extra extra aandacht gaf. Een lekkere parfum, wat lippenstift op, dat soort kleine dingen. Ik vond dit de grootste onzin. Waarom mag iemand op een koude winterochtend niet even lekker rustig genieten van een warme douche? Of waarom mag ik iemand niet even insmeren als diegene dat vraagt en de persoon met liefde verzorgen? Kortom, ik haalde het nooit om iedereen op tijd aan het ontbijt te krijgen en ik bleef maar commentaar krijgen. Toen ben ik weggegaan omdat ik niet op die manier voor mensen wil zorgen. Nu is dat totaal anders. Mijn dag is geslaagd als de ouderen die naar de dagbesteding komen weer uitkijken naar de volgende keer.

Heb je een leuke herinnering?

Tijdens mijn allereerste dienst op de open PG bij de Zevenster was ik op de gang in gesprek met een collega. Om de hoek zat een mevrouw die een deel van het gesprek opving. Toen ons gesprek voorbij was en ik richting de mevrouw liep, reageerde ze op het gesprek en zei ze tegen mij: “Al draagt een aap een gouden ring, het is en blijft een lelijk ding.” Ik vond het zo leuk dat ze dat zei, omdat het heel toepasselijk was. Tegenwoordig als ik haar tegenkom op de gang, zeg ik het eerste deel van het gezegde en vult zij hem direct automatisch aan.

Wat wens je voor de Zevenster?

Ik hoop dat we in de toekomst meer zichtbaar worden en meer gaan bewegen met de maatschappij. Dat het een frisser huis wordt, bij de tijd en met behoud van het gezellige knusse karakter waar iedereen zo van houdt. Het hoeft niet modern te zijn, als het maar naar buiten uitstraalt waar het van binnen zo goed in is.

1 Reactie
  1. Wat fijn dat het welzijn van onze bewoners vooraan staat Habiba ?

Geef een reactie